Kubiesówka

Wrzesień to dobry okres na górskie wycieczki. Grupie kilkunastu studentów z naszego "Gościńca św. Wawrzyńca" udało się spędzić kilka dni (17-21.09) w Beskidzie Żywieckim. Pojechaliśmy na Kubiesówkę, aby się modlić, aby odpocząć - by nabrać sił przed rozpoczynającym się Rokiem Akademickim...

Wyjeżdżamy nocą, po 23 - ciej z Poznania. Udaje nam się kupić tańszy bilet grupowy. Jedziemy. We Wrocławiu dołącza jeszcze kilka osób. Przesiadka w Katowicach, jakiś lęk nas dopadł na dworcu, może to wyrwanie ze snu w pociągu, go zrodziło. Jeszcze kilka godziny i jesteśmy. Rajcza, miejscowość malowniczo położona w Beskidzie Żywieckim, gmina Ujsoły. Jest niedziela! Wyciągamy szyje, zadzieramy nosa by się nacieszyć nowym krajobrazem. Ks. Przemek organizuje busa dla naszej trzynastki, który zawiezie nas na miejsce. Jeszcze kilka kilometrów i jesteśmy przed pierwszym górskim wyzwaniem - wejść na stok góry, na której znajduje się Kubiesówka - nasze schronisko. Ciężar plecaków sprawia niemałe trudności, ale posuwamy się na przód a raczej do góry. Pani Terasa - właścicielka domu wita nas serdecznie. Piętrowy górski domek zdolny pomieścić nie tylko domowników, ale i wielu turystów staje nam się schronieniem na te kilka dni. Łączy nas wspólny stół, również ten eucharystyczny. Ksiądz Przemek odprawia dla nas codziennie mszę św. w stołówce Kubiesówki, przyłączają się do nas inni mieszkańcy domu. Odzywają się na nich Gosiowe skrzypce i Michałowa gitara, a nade wszystko nasz głos, który chce uwielbić Pana. Zmęczeni podróżą pierwszego dnia mamy sił tylko na mały spacer. Idziemy na Krawców Wierch. Poznajemy się bliżej, bo choć łączy nas duszpasterstwo wciąż bliźni jest nam zagadką. Wieczorową porą siadamy w kręgu by uczyć się odmawiać brewiarz. Nieszpory i Jutrznia gromadzą nas i cieszą pięknem psalmów przez całe rekolekcje.

Drugi dzień budzi się wśród mgieł. Duży termometr podpowiada, że jest ok. 6 stopni Celsjusza. Po obfitym śniadanku, wyruszamy na górskie szlaki. Pojawia się słońce zupełnie jakby chciało dogodzić nam w te ostatnie wolne dni lata. Czerpiemy górskie powietrze piersią chwaląc dzieło stworzenia. Wieczorem zasiadamy wokół ogniska piekąc kiełbaski, śpiewem łączymy się z Jasną Górą w godzinie Apelu. Dyskutujemy. Kropi, a my miło spędzamy czas pod zadaszeniem. Po kolejnym wyczerpującym dniu zasypiamy od razu na łóżkach piętrowych. Kolejnego dnia dochodzimy na Muńcoł. Szczyt chowa się we mgle, jest tajemniczo, polany jagód wciąż bogate w owoc cieszą słodyczą. Schodząc gubimy w lesie szlak, lecz tylko na chwilę. Chłopcy stają na wysokości zadania i mimo przemoczonych nóg, bezpiecznie docieramy do wsi Soblówka. Wieczorem jeszcze raz schodzimy do wsi by poadorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie w tutejszej kaplicy. We wsi gra tylko cisza a my oddajemy się medytacji. Po powrocie spotykamy się jeszcze przy herbacie i pysznym serniku by pobyć we wspólnocie, ks. Przemek wspomina czasy seminarium bawiąc nas anegdotami.

Środowym rankiem pakujemy się, by wyruszyć w drogę powrotną do Poznania. Ciężko rozstać się z tym miejscem, miejscem tak przyjaznym, gdzie doświadczyliśmy tyle dobroci. Jednak gospodarzy zabieramy w sercach, zapewniamy o modlitwie. Dostajemy się na mała stacyjkę w Rajczy. Podróż do Katowic nie trwa długo jednak oczekiwanie na przesiadkę i opóźnienie kolejnego pociągu wywołuje zmęczenie. Matka Boża nie pozostawia nas samych i pomaga szczęśliwie wrócić do domu. Przymykam oczy i wciąż widzę piękno Beskidu Żywieckiego i w sercu próbuję zachować ten obraz, by cieszyć się nim jak najdłużej, by pokój jaki pomógł zrodzić trwał...trwał....

Anna Kubik